Noi92 blog

Het mysterie van de nooit gekochte fiets

Op een druilerige maandagochtend zat ik te werken aan een zaak waar ik maar niet uit kon komen. De misdaad was goed uitgevoerd maar er kon op kleine schaal niet veel geld mee verdiend worden. En toch bleven de meldingen maar binnen komen over fietsen die gestolen werden bij stations, huisadressen en andere gelegenheden.

 

Ik zat aan mijn bureau en keek om me heen, ik was de eerste vandaag. Terwijl mijn blik over de aangifte van vandaag liet gaan zag ik al snel dat hij er hetzelfde uit zag als alle andere in deze zaak. 

De aangifte:

Mijn fiets is gestolen. Hij stond bij het station aan de Bakkersweg 12. Het is een blauwe gazelle, in goede staat, met zwarte fietstassen. Ik heb de fiets er neer gezet toen ik naar school ging en dat kan ik bewijzen want ik heb de sleutel nog. Toen ik weer kwam van school was mijn fiets ineens weg. Ik heb overal gekeken.

Dit was al de zoveelste. Elke keer word de fiets overdag weg gehaald. Het gaat om redelijke goede fietsen. Er is geen enkele keer een verdacht persoon gezien. En ook zijn er geen rare dingen gehoord door omringende bewoners. Deze zaak begon me te frustreren.

Er wordt gebeld en ik zie dat ik nog steeds de enige ben. Ik neem met een zucht de telefoon op. NOI92, u spreekt met agent India. “Hallo, met mevrouw van der Pas. Ik wil graag een melding doen. Ik weet dat het niet echt een misdrijf is maar het gebeurd met nu al voor de derde keer. “ Mevrouw van der Pas legt haar verhaal uit. Om jullie het langdradige gesprek te besparen heb ik hieronder de klacht opgeschreven.

 

De klacht:

Er word een fiets te koop aangeboden in de krant, het Algemeen Dagblad. Altijd dezelfde krant. Het is (in dit geval) een blauwe gazelle, in goede staat, met zwarte fietstassen.

Er staat een adres bij: Bakkersweg 12. (vreemd, bij dit soort advertenties staat bijna nooit een adres) Ook staat er een 06-nummer bij. Wanneer dit nummer echter gebeld wordt krijg je een automatisch bericht dat dit nummer niet langer in gebruik is. Dit is mevrouw al drie keer gebeurd. Ook de andere twee advertenties geeft mevrouw aan mij door. (mevrouw heeft echt dringend een fiets nodig denk ik bij mezelf)

 

Bakkersweg, waarom komt me dat zo bekend voor? Ik kijk naar mijn aangifte en naar de klacht. Het gaat om dezelfde soort fiets, een blauwe gazelle, wacht even, met zwarte fietstassen? Dat is te veel toeval. Ik leg de aangifte en klacht naast elkaar. Dit zou heel goed dezelfde fiets kunnen zijn. Maar dat zou raar zijn. Waarom zou iemand die een fiets gestolen heeft deze niet zo snel mogelijk weer willen verkopen? Ik besluit het telefoonnummer voor de zekerheid te gaan bellen. ….. Dit nummer is niet langer in gebruik…… Ik probeer ook de andere twee nummers, ook niet in gebruik.

 

Deze zaak begint steeds vreemder en vreemder te worden. Ik probeer de andere twee advertenties op te zoeken en ik kan ze niet vinden. Dat klopt niet, deze moeten bestaan. Ik kijk naar de datum van de krant en ik heb de krant van gisteren vast. Hoe kan het zijn dat dezelfde fiets een dag eerder te koop wordt aangeboden dan dat hij gestolen is?

Ik pak een tweede aangifte:

Mijn fiets is gestolen op 15 mei. Hij stond bij school aan de tulpenlaan. Het is een groene merkloze fiets, in goede staat, met 6 versnellingen. Ik heb de fiets er neer gezet om kwart voor 9. Toen ik weer kwam om half 3 was mijn fiets weg.

 

De krant van 15 mei ligt voor mijn neus. Hier staat geen advertentie in voor een groene fiets met 6 versnellingen. In de krant van 16 mei ook niet. Dan krijg ik een ingeving en pak de krant van 14 mei. Hier staat de advertentie wel in. Een groene fiets met 6 versnellingen. Ik bel het telefoonnummer dat er bij staat. Maar, weer geen gehoor.

Mijn gevoel zegt me de krant van vandaag te doorzoeken. En ja hoor, een advertentie:

 

Te koop aangeboden:

Een witte Batavus met een mandje voorop. In uitstekende staat. Spoorstraat 8. 06-12345678.

 

Bij het telefoonnummer krijg ik geen gehoor. Er zijn teveel gelijkenissen, het zat me niet lekker. Genoeg! Ik ga kijken bij het adres.

Eenmaal aangekomen bij Spoorstraat 8 zie ik dat het appartementen zijn. Ik wil uit de auto stappen en wordt bijna omver gereden door een zwart busje. (irritant, grom ik) Er staan een heleboel fietsen maar na ze goed bekeken te hebben zie ik geen witte Batavus met een mandje. Teleurgesteld ga ik weer terug naar het kantoor.

Ik besluit verder te gaan met een andere zaak. Rond drie uur gaat de telefoon en ik neem de hem op. Ik krijg een jonge dame aan de telefoon die aangifte wil doen van diefstal.

 

Aangifte:

Mijn witte Batavus fiets met voorop een mandje is vandaag gestolen tussen kwart over 1 en half 3. Hij stond, op slot, aan de spoorstraat 8. Ik weet zeker dat hij weg is.

 

Ja denk ik, dat weet ik ook zeker. Ik bel mijn leidinggevende en vertel hem van mijn plan.

 

De volgende dag zit ik met de huidige krant voor me op een bankje bij de Hertog Blauwstraat 19. Ik doe alsof ik de krant lees, maar kijk stiekem naar de Zwarte Sparta fiets met een bloemen patroon op de fietstassen. Dezelfde fiets die vandaag te koop word aangeboden in de krant. En net als ik denk dat ik het op moet geven rijd er een zwart busje de straat in. Er stappen twee vrouwen uit. Ze parkeren naast de fietsenstalling, stappen uit en beginnen rustig de fiets in te laden. (Daarom ziet niemand iets verdachts, ze doen net alsof de fiets van hun is.) Dit zijn ze! Op mijn teken rennen drie NOI92 agenten op ze af en arresteren de dames.

Na een uitvoerige ondervraging blijkt dat de vrouwen voor een grotere bende werken die met elkaar communiceren door middel van krantenadvertenties. Hoe we de leiders van de bende oppakken hoor je in mijn volgende blog.

 

Agent Muller

Plaats reactie

Iedereen mag reageren op dit bericht, hou het wel gezellig. Laat iedereen zelf de missie oplossen en zet geen oplossingen in de comments. Post ook geen persoonlijke informatie, let op: iedereen kan dit lezen! Bij schelden of pesten word je direct geblokkeerd.


Beveiligingscode
Vernieuwen

INLOGGEN

 
   
Vergeten?   Registreer